Terapia

Słowo "terapia" wywodzi się z greckiego słowa "therapeuin", co oznacza "opiekować się, oddawać cześć"; w znaczeniu szerszym - "leczyć się";.

Tak więc terapia jest oddziaływaniem na człowieka (w sferze fizycznej i psychicznej) bez użycia środków farmakologicznych czy chirurgicznych.

Jest procesem zaplanowanym, obejmującym różne płaszczyzny działania terapeuty, nakierowanym na jednostki z różnorodnymi zaburzeniami.

Pojęcie terapii może także dotyczyć osób dotkniętych patologią społeczną. W tym ujęciu zawiera w sobie działania reedukacyjne, kompensacyjne, korekcyjne, socjoterapeutyczne, psychoterapeutyczne.

Terapia pedagogiczna to "(...) oddziaływanie za pomocą środków pedagogicznych (wychowawczych i dydaktycznych) na przyczyny i przejawy trudności dzieci w uczeniu się, mające na celu eliminowanie niepowodzeń szkolnych oraz ich ujemnych konsekwencji. Terapia pedagogiczna stanowi swoistą interwencję wychowawczą, zmierzającą do spowodowania określonych, pozytywnych zmian w zakresie sfery poznawczej i emocjonalno-motywacyjnej oraz w strukturze wiedzy i umiejętności szkolnych dziecka.";

(I. Czajkowska, K. Herda, Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne w szkole, Warszawa 1989, s.42)

Socjoterapia to świadoma aktywność profesjonalna polegająca na operowaniu środkami psychologicznymi w celu udzielenia pomocy osobom cierpiącym lub poszukującym własnej drogi rozwoju społecznego, osobistego lub zawodowego. Zalicza się ją do procesów korekcyjnych o charakterze leczniczym, adresowanych do dzieci i młodzieży z zaburzeniami zachowania, zaburzeniami emocjonalnymi lub innymi kłopotliwymi zachowaniami. Socjoterapia ma postać ustrukturalizowanych spotkań grupowych, które służą realizacji celów terapeutycznych, edukacyjnych i rozwojowych. Źródłami zmian są doświadczenia korekcyjne i odreagowanie emocjonalne.

Terapia behawioralna opiera się na założeniu, że wszelkie niepożądane zachowania, np. nieśmiałość, moczenie nocne u dzieci, fobie, nerwice, zostały wyuczone i że w związku z tym mogą zostać oduczone. Terapia behawioralna, inaczej określana jako modyfikacja zachowania, wykorzystuje zasady warunkowania sprawczego i klasycznego. Terapeuci behawioralni odnoszą sukcesy w walce z lękami, kompulsjami, depresją, uzależnieniami, agresją i zachowaniami przestępczymi. Do najbardziej popularnych metod terapii behawioralnej zalicza się: systematyczną desensytyzację, gospodarkę żetonową, terapię awersyjną i modelowanie uczestniczące.

Terapia behawioralno-poznawcza - nurt psychoterapii behawioralno-poznawczej wywodzi się z podejścia behawioralnego. Podstawą rozwoju terapii behawioralnej były osiągnięcia psychologii eksperymentalnej, zajmującej się badaniem procesów uczenia się. Podejście to koncentruje się na zachowaniach jednostki ujmowanych w kategoriach bodziec-reakcja. Główną ideą tego podejścia jest przekonanie, że różnego typu zaburzenia w zachowaniu są w zasadzie reakcjami wyuczonymi. Jeżeli więc zachowanie neurotyczne jest wyuczone, to musi podlegać ustalonym prawom uczenia się, a więc również przeuczaniu i oduczaniu.

Jeden z czołowych przedstawicieli tego podejścia, amerykański psychiatra J. Wolpe, zdefiniował zaburzone zachowanie jako utrwalony nawyk nieprzystosowanego zachowania, nabyty drogą uczenia się przez organizm normalny pod względem fizjologicznym. Pojęcie "nawyk" jest tu rozumiane bardzo szeroko, zarówno jako reakcja motoryczna, zmiany fizjologiczne organizmu, jak i sposób myślenia czy przeżywania danej sytuacji.

Psychoterapia Psychoanalityczna jest metodą leczenia bólu psychicznego, oraz sposobem na lepsze rozumienie siebie, swoich relacji z innymi i światem zewnętrznym. Pomaga odkryć nieświadomy obszar w naszym życiu psychicznym, w którym zapisane są różne wspomnienia, konflikty, uczucia i myśli do których nie mamy już dostępu a które determinują nasze życie. Nieświadome decyzje, czy działania, których sami często nie rozumiemy mogą stać się źródłem cierpienia, kłopotów w kontakcie z innymi ludźmi( np partnerem, dzieckiem, czy przełożonym), bądź przeszkodą w osiąganiu ważnych życiowych celów. Pacjent w rozmowie z terapeutą, poprzez analizowanie snów, skojarzeń, wspomnień, fantazji, uczuć, myśli, może dotrzeć do tych nieświadomych treści i nadać im nowe znaczenie. Dzięki temu może lepiej sobie radzić ze swoją rzeczywistością wewnętrzną i zewnętrzną, a co za tym idzie ze swoim cierpieniem emocjonalnym

Pliki do pobrania